Mostrè header
Comunité

Vangele dla Domënia

17.12.2017 - 3a DOMËNIA D’ADVËNT – Ann B

Vangele: Jan 11,6-8.19-28

Canche Jan Batista ê gnü damané dai iüdes
Ćî nen dìjeste pa de tè instës?, àl dit:
Iö sun la usc de chël che scraia tl desert:
Avaliedi le tru al Signur!, sciöche le profet Isaìa à dit.
Danter chi ch’ê gnüs ortià a damanè, êl inće farisês.
Ai à damanè Jan: Ćiodî batiëieste pa spo...?
Al ti à respognü: Iö batiëii cun ega.
Mo amesa os ite n’él un, ch’i ne conescëis nia,
ël é chël che vëgn do da mè,
y iö ne sun nia dëgn da ti desćiolè i ćialzà.

„Amesa os ite n’él un, ch’i ne conescëis nia“
nes dij Jan Batista tl vangele da incö.
Sunse pa nos damí co la jënt al tëmp de Gejú?
Tanc de nos l’ess pa conesciü? Tröc l’aratâ n somiadl y n idealist,
d’atri indô l’aratâ n criticun che minâ de ester trö miú co i atri.

Ess pa Gejú incö inanter nos n’ater destin co ch’al n’â albü laota?
Magari ne le metessun nia söla crusc,
mo dessené impara se dessenassun dessigü,
deach’al ne se lasciass nia en pesc.

Tambëgn incö co laota ghirel, ch’i se comedunse te nosc comportamënt,
te nüsc pinsiers, te nostes minunghes y bëgn ince te nosta fede.

Gejú da Nazaret, le Fi de Dî gnü danter nos,
l’á bëgn ria da ti an jí ala jënt y da gní azeté.

Al ne foss nia tan ri da tó sö Gejú, sc’i respognessun al invit de San Paul:
„Ne stede a destodé le Spirit!“ Ede l’ardimënt da jí te os cina a funz,
y da ves lascé tres indô scassé sö da Gejú.
Ne stede incolá a ci ch’i sëis ausá.
Ejaminede döt, le vedl y le nü, y tignisse a ci che é bun. 

 

 

 

 

 

 

Vangele: Merch 1,1-8

Sciöch’al sta scrit pro le profet Isaìa:
I te mëni mi anunziadù danfora;
al dess te daurì le tru.
Na usc scraia tl desert:
Arjignedi al Signur le tru!
Avaliedi les strades!
Insciö ê lovè sö Jan Batista tl desert
y pordicâ la converjiun
y le bato por le pordonn di pićià.
Al incundâ: Do mè nen vëgnel un che é plü gaiert co iö;
iö ne sun nia dëgn de me cufé por ti desćiolè i ćialzà.
Iö ves à batié cun ega, mo ël ves batiarà cun Spirit Sant.

Sce Jan Batista stess inzai dlungia la Gran Ega a pordiché y inviass la jënt
da se lascé batié por la pordenanza de sü piciá, nen fossel dessigü incö cotanc
demanco co laota che ti jiss pormez.
Tanc n’él pa al dedaincö che á ciamó sentimënc de colpa?
I ne savess nia. ch’i ess fat de gragn piciá y ch’i messess perié pordenanza.
Ciodí dessi pa me sintí de colpa?

Mo sc’i me damani plü sot:
Ti vái adincuntra ala jënt, o aspeti che ëi vëgnes da me? Tan de tëmp
ti scinchi pa a chi che m’adorass? Tanc n’incunti pa cun antipatia,
cun desfidënza y cun calcolaziun? Y tanc n’ái pa magari ofenü?
Tanc n’él pa, a chi ch’i ne ti la pordoni nia? Tan gonot ái pa baié de mal?

Sunsi pordërt reconescënt de mia vita?
Sunsi ma jü da Chël Bel Dî a le perié do val‘ o ince a ti dí dilan?
M’ái datrai tut dlaurela da baié cun ël?

 

Y plü inant ch’i damani, ne n’ái propi degügn sentimënc de colpa
o essi debojëgn da ciafé na buna parora de pordenanza, de comprenjiun
y de incorajamënt da jí inant y da fá damí?

 

 

 

 

 

 

Vangele: Merch 13,24-37

Gejù ti à dit a sü discepui:
Ara é sciöche cun n ël che à lascè süa ćiasa, por se mëte söl iade:
Al ti à surandè döta la responsabilité a sü fanć, a vignun so laûr;
le portier àl comanè de stè munter. Porchël stede muntri!
I ne savëis nia,
canche le patrun de ćiasa vëgn indô,
sce da sëra o da mesanöt,
sce dal ćiant dl ial o da doman.
Al ne dess nia, canch’al vëgn te n iade,
ves urté tla sonn.
Ći ch’i diji a os, chël diji a düć: Stede muntri!

Ester muntri á da nen fá cun ASCUTÉ:
Mëte averda, ester atënc, descedá fora daldöt. Aldí i boc de Dî che tlocora.
Se lascé sburlé da sü impulsc. Aldí fora süa usc danter tantes d’atres.
Te döt ci ch’al sozed podunse pa bëgn aldí fora la usc de Dî,
mo al ó ester ch’i junse, tl chît, ite te nos.

Ester muntri á da nen fá cun ODËI:
Odëi olach’i vëgni adoré. Ciafé fora i sëgns de Dî. Sintí so avënt,
süa vijinanza y süa presënza. Chirí Idî tles porsones y tles situaziuns.
Lascé che Chël Bel Dî nes abracëies cun süa realté.

Ester muntri á da nen fá cun ASPETÉ:
Avëi paziënza, sté a d’aspeté, se dejidré. Capí, cal che é pordërt nosc dejider.
Ti dé lerch al dejider do Chël Bel Dî.

Ester muntri á da nen fá cun ESTER ARJIGNÁ.
Vire alado che le Signur me ürtes arjigné vigni de y ch’al pois gní da vigni ora.
Fá cunt ch’al vëgn. S’arjiigné. Savëi ci che é important canch’al vëgn.

Chësc é le tëmp, chësta é l’ora!

 

 

 

 

 

 

valutaziun
Submitting your vote...
stampè